Tijs Dragtsma (1992) – Chained to the Light

Prometheus verschijnt op het moment dat zijn straf zijn verzet wordt. Vastgeketend aan een grillige rots, tilt hij zijn borst naar een enkele straal licht en weigert het mythos zijn hoofd te laten buigen. Dit is geen figuur die om genade vraagt. Het is een figuur die nog steeds reikt, nog steeds brandt, lang nadat het vuur dat hij stal van hem is genomen.De compositie bevat niets anders dan hem en het donker. Een enkele harde lichtbron valt van bovenaf neer en snijdt zijn vorm uit een zwart dat zo diep is dat het als afwezigheid zelf leest. Fijn korrel en drijvend stof vangen het licht op als de laatste sporen van iets dat ooit door de lucht bewoog, een theaterspelige, schilderachtige stilte ontleend aan de oude meesters en doordrukt tot iets rauwers.Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylihglas gekrast, opgebouwd door gecontroleerde oppervlaksschade in plaats van iets wat erbovenop is aangebracht. Elke vouw van spier, elke rand van schaduw, bestaat omdat materiaal werd weggenomen, niet neergelegd.Het beeld is altijd aanwezig, bij elk licht. Direct licht verscherpt het verder, de krassen vangen en reflecteren, en het contrast verdiept zich, waardoor de figuur... lees verder bij Catawiki