Tijs Dragtsma (1992) – A Small Life Holds On

Een enkel stalk van tarwe buigt onder een gewicht dat het niet zou moeten kunnen dragen. Een veldmuis klemt zich eraan vast, klein en totaal, met snorharen verlicht van achteren door één harde lichtbron. Er is rondom alleen zwart, diep en ononderbroken, het soort duisternis dat de hele wereld lijkt te hebben opgeslokt, behalve dit ene kleine moment van vasthouden.Het licht valt vanboven, scherp en theatraal, zoals het zou vallen op een figuur in een oud meesterwerk. Het vindt de vacht, de kromming van de stengel, het fijne korreltje dat door de lucht drijft als stof die nog niet heeft besloten te vallen. Niets verzacht het contrast. Het zwart blijft zwart, het licht blijft hard, en tussen hen in houdt dit ene kleine leven vast.Er zit iets zonderbaar monumentaals in dat vasthouden. Een veldmuis is niet gebouwd om op zo’n schaal te overleven, niet tegen de wind, niet tegen de grootte van de omringende duisternis, toch is hij hier, nog steeds vasthoudend, nog steeds heel. De afbeelding stelt een eenvoudige vraag zonder ooit haar stem te verheffen: hoeveel kan zo’n klein ding dragen, en hoe lang?Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. De muis, de stengel en het licht dat hen... lees verder bij Catawiki