Tijs Dragtsma (1992) – Audrey in a Sea of Shadow

Uit een uitgestrektheid van zwartkomt een enkel gezicht naar voren. Audrey Hepburn, gevangen in die onmiskenbare driekwartslag, met de blik die haar tot een van cinema's meest blijvende iconen maakte. Al het andere, de kraag, het haar, de studioachtergrond, is teruggegeven aan het duister.Wat resteert is volledig opgebouwd uit verwijderen. Geen verf, geen afdruk, geen inkt. De gelijkenis is in het oppervlak van het harsglas gekrast, een veld van fijne krassen dat het licht vangt en vasthoudt waar de foto ooit schaduw vasthield, en de rest laat afglijden in een zwart dat totaal is.Het beeld is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht schept het niet. Het scherpt het aan, en naarmate de hoek verschuift verdiept het contrast, de ogen en de wenkbrauwlijn krijgen een diepte die geen vlakke foto ooit kan dragen.Vanuit de andere kant van een kamer gelezen, leest het gezicht als een enkel, stralend geheel, dichter bij een herinnering dan bij een portret. Kom dichterbij en dat geheel lost op in een veld van individuele tekenen, een oppervlak bewerkt in plaats van gedrukt, monumentaal op afstand en intiem van dichtbij.Er is hier een stille waarneming over beroemdheid zelf, over hoe een icoon zo vaak gereduceerd wordt... lees verder bij Catawiki