Tijs Dragtsma (1992) – Where Vision Lands

Een figuur komt uit diepe zwartheid tevoorschijn. Drie-kwart profiel, rimlicht tracéert de kaak en het voorhoofd tegen het duister, geen geleidelijke overgang, alleen de scherpe rand waar stilte een vorm wordt. De blik houdt iets vast in de verte. De silhouette zegt: deze persoon wist waarheen hij ging.Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld wordt opgebouwd uit diepte en gecontroleerde afwezige, niet uit iets wat aan het oppervlak is toegevoegd. Wat verschijnt, wordt onthuld door het werk zelf, gevormd door licht, contrast en de hoek waaronder je het tegenkomt. Kom dichterbij en de aanwezigheid wordt scherper. Beweeg, en het trekt zich stil terug.De titel noemt een specifiek moment: het ogenblik vlak daarvoor dat visie onmiskenbaar wordt, wanneer een idee ophoudt imaginaire te zijn en als realiteit neerdaalt. Steve Jobs bracht een leven lang door op die drempel. Dit portret plaatst hem daar opnieuw, het gezicht naar voren gekeerd, gericht op iets dat nog niet in beeld is. Niet terugkijkend. Al voorbij.Vanuit de kamer is het werk monumentaal en stil. Eén silhouette. Eén richting. Van dichtbij opent het oppervlak in een veld van innerlijke diepte, laag onder laag, rand ontmoet schaduw. Er is geen bodem. Het beeld blijft bestaan omdat... lees verder bij Catawiki