Tijs Dragtsma (1992) – Void. The Son of Man

Het Zoon van de MensHet Zoon van de Mens is een verkenning van verdoezeling die zichtbaar wordt door afwezigheid. Het beeld komt niet tot stand door toevoeging. Het verschijnt door verwijdering. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De vorm wordt ontdoken eerder dan aangebracht. Wat blijft is een aanwezigheid gedefinieerd door terughouding. Obstakel. En de stille macht van het licht.Naarmate de verlichting het werk aanpast, begint het te transformeren. Bepaalde contouren scherper, andere vervagen in het donker. De omtrek van de hoed. De kromming van de schouders. De opgehangen vorm voor het gezicht. Van een afstand lijkt de compositie minimalistisch en bijna grafisch. Van dichtbij onthult het een precies diepteveld. Reflectie. Structuur. Optische spanning.Wat het werk zijn kracht geeft, is niet alleen herkenning maar paradox. De figuur is volledig aanwezig en toch terughoudend. Identiteit wordt gesuggereerd, daarna onderbroken. De obstructie verbergt het beeld niet. Het voltooit het. Wat niet gezien kan worden, wordt centraal in wat gevoeld wordt. Het is een portret gebouwd rondom mysterie. Rond de spanning tussen openbaring en weigering.Het paneel zelf is geen passieve ondersteuning. Het fungeert als een actief visueel veld waarin afwezigheid beeld wordt en licht structuur. Het werk blijft materieel ongewijzigd maar verschuift visueel... lees verder bij Catawiki