Tijs Dragtsma (1992) – Void. The Joker

De JokerDe Joker is een ontmoeting met onrust die in perfecte controle verkeert. Het portret ontstaat niet door toevoeging. Het verschijnt door verwijdering. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld wordt ontdekt in plaats van aangebracht. Wat overblijft is een gezicht dat tussen aanwezigheid en vervorming hangt. Zahliger door afwezigheid. Geïllumineerdte door licht.Naarmate de belichting verschuift, verandert het werk onmiddellijk. Bepaalde contouren komen scherp in beeld terwijl andere oplossen in het donker. De uitdrukking wordt moeilijk vast te leggen. Op een moment voelt het terughoudend. Op een ander moment wordt het verontrustend. Van een afstand oogt de compositie minimaal en gecontroleerd. Van dichtbij onthult het een dicht veld van diepte. Reflectie. spanning. Optische onrust.Wat het werk zijn kracht geeft, is niet alleen herkenning maar ook tegenspraak. De Joker verschijnt hier als een figuur gevangen tussen uitvoering en instorting. De blik daagt uit. De mond suggereert iets onleesbaars tussen amusement en dreiging. Het is geen portret van actie. Het is een portret van psychische druk. Van een gezicht dat weigert stilstand zelfs wanneer het perfect stil blijft.Het paneel op zich functioneert als meer dan een ondergrond. Het is een actief visueel veld waarin afwezigheid beeld wordt en licht structuur. Het... lees verder bij Catawiki