Tijs Dragtsma (1992) – Void. The Joker

The JokerThe Joker is een confrontatie met instabiliteit die perfect onder controle is gehouden. Het portret ontstaat niet door toevoeging. Het verschijnt door wegnemen. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld wordt onthuld in plaats van aangebracht. Wat overblijft is een gezicht dat zweeft tussen aanwezigheid en vervorming. Strakker gemaakt door afwezigheid. Meer geladen gemaakt door licht.Naarmate de belichting verschuift, verandert het werk onmiddellijk. Bepaalde contouren komen scherp in beeld terwijl andere oplossen in duisternis. De uitdrukking wordt moeilijk vast te leggen. Op het ene moment voelt het ingetogen. Op een ander moment wordt het verontrustend. Van een afstand oogt de compositie minimaal en beheerst. Van dichtbij onthult het een dicht veld van diepte. Reflectie. spanning. Optische onrust.Wat het werk zijn kracht geeft, is niet alleen herkenning maar ook tegenspraak. De Joker verschijnt hier als een figuur gevangen tussen uitvoering en ineenstorting. De blik confronteert. De mond suggereert iets onleesbaars tussen amusement en dreiging. Het is geen portret van actie. Het is een portret van psychische druk. Van een gezicht dat zelfs in volkomen stilte weigert stil te staan.Het paneel zelf fungeert als meer dan een ondersteuning. Het is een actief visueel veld waarin afwezigheid beeld wordt en licht... lees verder bij Catawiki