Tijs Dragtsma (1992) – Void. John Lennon

John LennonJohn Lennon is een verkenning van introspectie die zich aan de rand van zichtbaarheid afspeelt. Het portret ontstaat niet door toevoeging. Het verschijnt door het verwijderen. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld wordt ontdekt in plaats van aangebracht. Wat blijft is een aanwezigheid die gevormd wordt door terughoudendheid en door licht zichtbaar wordt.Naarmate de belichting verschuift, verandert het werk mee. Bepaalde lijnen worden momentaan precies terwijl andere weer oplossen in het donker. Het gezicht lijkt te zweven tussen helderheid en verdwijning. Van een afstand voelt de compositie stil en minimaal. Van dichtbij toont het een gecontroleerd veld van diepte. Reflectie. Rust. Optische spanning.Wat het werk zijn kracht geeft, is geen spektakel maar innerlijkheid. John Lennon wordt hier niet gepresenteerd als een publieke icoon in beweging, maar als een figuur die in gedachte is gezogen. De neergeslagen blik introduceert een gevoel van kwetsbaarheid. Afstand. Reflectie. Het is een portret dat zachtjes spreekt, maar met ongebruikelijke intensiteit blijft hangen.Het paneel zelf fungeert als meer dan een ondersteuning. Het is een actief visueel veld waarin afwezigheid beeld wordt en licht structuur. Het werk blijft materieel ongewijzigd maar verandert visueel bij elke positie- en weersverandering. Het vraagt om stilte. Het beloont... lees verder bij Catawiki