Tijs Dragtsma (1992) – Void. John Lennon

John LennonJohn Lennon is een verkenning van introspectie die zich aan de rand van de zichtbaarheid bevindt. Het portret ontstaat niet door toevoeging. Het verschijnt door verwijderen. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld wordt ontdekt in plaats van toegepast. Wat overblijft is een aanwezigheid gevormd door terughoudendheid en onthuld door licht.Naarmate de verlicht­ing verschuift, verandert het werk mee. Bepaalde lijnen worden momentaan precies terwijl andere weer oplossen in donkerte. Het gezicht lijkt te zweven tussen helderheid en verdwijning. Vanaf een afstand voelt de compositie stil en minimaal aan. Van dichtbij onthult het een gecontroleerd veld van diepte. Reflectie. Stilte. Optische spanning.Wat het werk zijn kracht geeft, is niet spektakel maar innerlijkheid. John Lennon wordt hier niet gepresenteerd als een publieke icoon in beweging, maar als een figuur die in gedachten is getrokken. De neergeslagen blik introduceert een gevoel van kwetsbaarheid. Afstand. Reflectie. Het is een portret dat zachtjes spreekt, maar met ongebruikelijke intensiteit blijft hangen.Het paneel zelf functioneert als meer dan een ondersteuning. Het is een actief visueel veld waarin afwezigheid beeld wordt en licht structuur. Het werk blijft materieel ongewijzigd maar transformeert visueel bij elke positie- en omgevingsverandering. Het vraagt om stilte. Het beloont intensief kijken.John Lennon... lees verder bij Catawiki