Tijs Dragtsma (1992) – Void. Furrowed in Marble Silence

Furrowed in Marble Silence toont het hoofd van een met een baard getekende filosoof, drie kwart naar schaduw gedraaid, de schouders afgesneden alsof de rest van hem al in gedachten is teruggetrokken. De wenkbrauw staat strak, de krullen van het haar en de baard zijn diep uitgesneden, elke ring draagt zijn eigen schaduw.Niets hiervan is toegevoegd. Het gezicht, de baard, de plooi van de stof over één schouder rijzen allemaal uit diepte en gecontroleerde afwezigheid in plaats van uit iets wat op het oppervlak geplaatst is. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt.Gekiekt vanuit de overkant van een kamer is het borstbeeld stiller en monumentaal, een stille aanwezigheid die haar grond houdt in het donker. Kom dichterbij en die stilte opent zich tot een veld van diepte, krul na krul, een frons die is veroorzaakt door iets wat het oppervlak nauwelijks kan uitspreken.De gelijkenis verschijnt en vervaagt terwijl het licht verschuift, terwijl de kijkhoek verandert, terwijl het contrast op het oppervlak omhoog en omlaag gaat. Het is nooit volledig uitgesproken om zichzelf te onthullen.Onder de marmeren gelijkenis loopt een stillere gedachte, dat de kennis van een denker van binnenuit leeft en niet exposé is, dat een rimpel meer kan vasthouden dan... lees verder bij Catawiki