Tijs Dragtsma (1992) – Void. Bronze Dissolved Into Starlight

Bronze Geïndert in Starlicht begint met een gezicht dat er niet is. Een Grieks helm draait naar de kijker toe, de krans vangt het licht alsof hij nog voor de strijd wordt gedragen, maar waar de ogen ons zouden ontmoeten, is alleen de duisternis van de leegte, onaangeroerd en stil.Het beeld is niet geschilderd en niet gedrukt. Het is opgebouwd uit diepte, een veld van individuele tekens die over het oppervlak zijn getrokken totdat de helm het eigen licht lijkt te bevatten achter het acrylglas. Dat licht verzamelt zich aan de krans en langs de rug, terwijl de lagere randen van de wangkappen terug oplossen in de donkerte, alsof het brons langzaam terugkeert naar de nacht waar het vandaan kwam.Vanaf de andere kant van de kamer gezien staat de helm monumentaal en stil, een enkele silhouet die zijn grond in het donker houdt. Kom dichterbij en die stilte opent zich in een veld van diepte, punt voor punt, elk met zijn eigen kleine lichtmaat.Wat onaangeraakt blijft dragen evenveel gewicht als wat getoond wordt. De lege oogspleten bevinden zich in het stille middelpunt van het werk, een herinnering dat het pantser het lichaam dat het droeg overstijgt, dat macht, ooit absoluut,... lees verder bij Catawiki