Tijs Dragtsma (1992) – Void. Breath Held Below the Bow

Zij rijst uit het zwart, gezien vanaf de onderkant van de boeg, kin omhoog, ogen gesloten, ingesloten in een burst van schuim die in de lucht rond haar lijkt te hangen.Het gezicht en de stof die over haar borst valt, zijn waar het werk zijn gewicht haalt, een veld van fijne krassen dat zo dichtbij is getrokken dat het gelezen kan worden als huid, als doek, als de kalmte van haar uitdrukking. Verder naar buiten, richting de schouders en het schuim zelf, lossen de markeringen op, verspreiden ze en geven zichzelf terug aan de omringende donkerte.Niets van het schip blijft over. Geen hout, geen waterlijn, geen horizon. Alleen zijzelf blijft behouden, opgehangen in het ogenblik voordat het water wegvalt, adem vastgehouden onder de boeg.Dit is de taal van de Void-reeks. De afbeelding is opgebouwd uit diepte en afwezigheid, niet uit toevoeging. Geen verf, geen afdruk, geen inkt die haar vormt, enkel de stille ordening van aanwezigheid en terughouding op het oppervlak, die verschijnt en weer verdwijnt met licht, contrast en waar de kijker staat.Vanuit de andere kant van een kamer blijkt het werk een stilte, een bleke figuur die in het donker zweeft. Kom dichterbij en die stilte Lost op... lees verder bij Catawiki