Tijs Dragtsma (1992) – Void. A Ring of Turning White

Het beeld leest eerst als beweging, hoewel niets erin beweegt. Dikke witte vormen zwermen uit vanuit een donker, leeg centrum, elk buigt terwijl het reist, buigt over een onzichtbare buis voordat het zich neerzet aan de buitenste rand. Tegen de zwarte achtergrond voelt de ring gevangen in halvering, een wiel van wit licht dat bevroren is net voordat het draait.Niets hieraan is toegevoegd om deze vorm te creëren. De cirkel bestaat omdat materiaal in een gecontroleerd ritme werd weggenomen, spaak na spaak, totdat alleen de ribben overbleven om het licht te dragen. Wat van een afstand solide lijkt, verdwijnt van dichtbij in een veld van diepte: schaduw die in elke groef ophoopt, helderheid die langs elke verheven rand samenkomt.Het lege centrum is het stille hart van het stuk. Een ring is van nature een vorm die rond een afwezigheid gebouwd is, en hier wordt die afwezigheid open en donker gelaten, een kleine leegte in de grotere. Alles wat wit is in het werk buigt ernaar toe en beweegt er tegelijk van weg, gebaar naar een midden dat het nooit zal vullen.Zien vanuit een andere kant van de kamer, rust het werk uit in één kalme gebaar, een cirkel van bleke... lees verder bij Catawiki