Tijs Dragtsma (1992) – The Descent of Christ

Het lichaam arriveert eerst als gewicht. Een romp draait aan het kruis, één arm nog vastgebonden aan de balk, het hoofd beteugeld laag terwijl de bevrijding zojuist lijkt te zijn begonnen. Niets in dit beeld is zacht. Elke spierlijn en elke plooi van de lendenlap worden vastgehouden door dezelfde discipline die de hele compositie draagt, een lichaam gevangen tussen lijden en overgave.Er is hier geen verf en geen druk. De figuur wordt niet op het oppervlak van het acrylglas aangebracht, maar genomen uit het glas, gevormd door een veld van individuele markeringen die verwijderen in plaats van toevoegen. Waar het lichaam licht vangt, wordt gecontroleerde oppervlakteschade huid, pees en de gespannen lijn van een arm. Waar het verhaal terugtrekt, keert het glas terug naar zuiver, onbedorven zwart.Het beeld is altijd aanwezig, in volle omvang gezien zelfs in een stille kamer. Licht schept het niet; het scherpt aan wat er al is. Onder een directe lichtbron vangen de krassen het licht en houden het vast, wordt het contrast verdiept en krijgt het figuur gewicht. Loop eromheen en de val wordt anders gelezen vanuit elke hoek, zonder ooit zijn vorm te verliezen.Vanaf een afstand leest het werk als één monumentale beweging, een... lees verder bij Catawiki