Tijs Dragtsma (1992) – Still Enough to Vanish

Nog genoeg om te verdwijnen is een hedendaags kunstwerk over aanwezigheid, vergetting en de psychologie van nabij-ontbreken.Een jonge vrouw kijkt vanuit het oppervlak naar buiten. Haar gezicht is kalm, maar het laat niets los. Aan de randen van haar gezicht begint de afbeelding te verdwijnen in zacht donker, alsof ze ervoor kiest terug te trekken in plaats van volledig gezien te worden. Ze is er, en ze gaat weg.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld komt tevoorschijn door gecontroleerde oppervlakte-schade op acrylglas. Terwijl het licht verschuift, verschuift ook zij. Vanuit één hoek behouden haar gelaatstrekken zich. Vanuit een andere kant verzacht ze tot in het oppervlak, gevangen tussen duidelijkheid en stilte. Het werk blijft niet stil staan. Zij ook niet.Van een afstand draagt het werk een monumental rustige toon, een portret dat aandacht vraagt zonder erom te vragen. Kom dichterbij, en het wordt een veld van gecontroleerde krassen, elk een kleine daad van verwijdering die samen een gezicht, een gevoel, een figuur op de rand van verdwijning construeert.Er zit iets diep psychologischs in een gezicht dat niets verraadt, dat zich bevindt op de grens van gekend zijn en verloren gaan. Het beeld woont in die grens. Zo ook zij.Nog... lees verder bij Catawiki