Tijs Dragtsma (1992) – Marilyn in Silver Curls

Ze draait haar rug naar de kamer en naar de camera, de beroemde krullen vangen wat licht is er nog terwijl de schouders en de nabije kant van haar gezicht in een donkerte zakken zo volledig dat het een aanwezigheid op zich wordt.Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld wordt rechtstreeks in het oppervlak van het acrylglas gewerkt door gecontroleerde krassen, elk een kleine verwijdering eerder dan een toevoeging, totdat haar haar, de schouder en de fletse rand van een wang tevoorschijn komen uit wat is weggenomen.Het beeld is er altijd, bij daglicht net zo goed als onder een lampje. Licht schept het niet. Het scherpt het aan: onder direct licht vangen de krullen een zilveren glans en houden die vast, het contrast verdiept zich en het werk leest anders naarmate je er langs beweegt, zonder haar ooit te verliezen.Weinig gezichten zijn zo vaak bekeken als dit. Hier onthoudt ze het, geeft alleen de achterkant van haar hoofd en de lijn van een schouder, en het portret wordt minder over gezien worden dan over het moment net voordat ze zich omdraait.Vanaf de overkant van een kamer leest het als één gebaar van zilverlicht tegen zwart, monumentaal en stil. Dichterbij... lees verder bij Catawiki