Tijs Dragtsma (1992) – Light Finds Her Face

Zij tilt het sluier op, en even lijkt de stof het licht vast te houden voor haar gezicht. In Light Finds Her Face wordt een vrouw gevangen tussen verhulling en openbaring, haar trekken komen tevoorschijn uit een enkele harde lichtbundel die van bovenaf naar een achtergrond van zuiver, ononderbroken zwart valt. De stof die ze optilt is doorzichtig, vangt en verstrooit dat licht, zodat het moment gelezen kan worden als zowel een onthulling als een soort overgave.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acryllijmglas gekrast, opgebouwd door gecontroleerde krassen en gecontroleerde beschadiging van het oppervlak in plaats van iets wat eraan is toegevoegd. Wat er painterlijk uitziet, bijna als het doek van een oude meester gerenderd in korrel en schaduw, is in werkelijkheid het tegenovergestelde van schilderkunst, een afbeelding die wordt gemaakt door weg te nemen.Het beeld is altijd aanwezig. Het wacht niet op licht om te bestaan. Onder een gerichte lichtbron vangen en reflecteren de krassen, verdiept het contrast, en krijgt haar gezicht dimensie die scherpe fotografie niet kan vasthouden. Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het. Ga er voorbij, en het leest weer anders, zonder ooit haar te verliezen.Vanuit de... lees verder bij Catawiki