Tijs Dragtsma (1992) – Leonardo in Vitruvian Light

Leonardo in Vitruvian Light plaatst de kunstenaar in zijn eigen uitvinding. De cirkel en het vierkant die ooit het ideale menselijke lichaam maatten, omringen nu een oude man die met omhoogstaande armen staat, alsof hij in het diagram dat hij de wereld gaf is gestapt en vervolgens door het diagram worden gemeten.Hier draagt de geometrie het licht. De cirkel en het vierkant worden vastgehouden door een veld van fijne krassen, helder en continu, terwijl de figuur daarin grotendeels in schaduw blijft. Zijn gezicht en zijn lange witte baard vangen het licht op als een stille gloed, een aanwezigheid eerder dan een gelijkenis, en zijn handen komen kort naar boven waar de reikende armen de rand van de cirkel raken.De rok, het lichaam, het gewicht van de man, deze worden in duisternis losgelaten. Wat overblijft, is proportie zelf, het idee dat een mens via getal en vorm gelezen kan worden. Leonardo zocht een mensenorde zijn leven lang. In dit werk wordt hij een onderdeel daarvan, bijna geabsorbeerd door de maat die hij ooit gebruikte om de wereld uit te leggen.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld ontstaat door gecontroleerde oppervlakteschade op acrylietglas, een veld van individuele merktekens dat de cirkel,... lees verder bij Catawiki