Tijs Dragtsma (1992) – Frida in the Green

Frida Kahlo heeft geen naambord nodig. De gevlochten bloemenkroon, de samengevoegde wenkbrauwen, de directe blik, één blik is genoeg. In Frida in het Groen is dat gezicht niet geschilderd of gedrukt. Het is gevormd als een veld van individuele markeringen in donkergroen gekleurd spiegelglas, waardoor het beeld lijkt op te rijzen uit de oppervlakte zelf.Het haar, de wenkbrauwen, de bloemen bij haar oren en het patroon van haar blouse komen samen tot helder, fijn licht tegen een spiegel die anders een diep, stil groen blijft. Rond dit licht houdt het gezicht zijn schaduw, de delen die onaangeroerd blijven vervagen in kleur, donker en stil. Het beeld leeft in dat verschil, in wat mag schijnen en wat achterblijft om zijn stilte te houden.Groen draagt hier zijn eigen lading met zich mee. Het is de kleur van groei en van de tuin waar ze telkens weer naartoe terugkeerde, de kleur van een leven dat ondanks pijn vasthoudt, en het nestelt zich rond haar portret als de rust in een kamer nadat alles gezegd is.Omdat het oppervlak gekleurd spiegelglas is, is de kamer rondom het werk nooit afwezig erin. Muren, andere schilderijen, de mensen die voorbij lopen, alles neigt naar het groen tussen... lees verder bij Catawiki