Tijs Dragtsma (1992) – Four Sails on Black Water

Vanaf een directe bovenlijn gezien snijden vier traditionele zeilboten door zwart water, elk gevolgd door een lange witte wake die zich vouwt en glinstert tegen het donker. Hier is geen horizon, geen lucht, alleen de zee en de schepen en de sporen die ze achterlaten, gerangschikt als een stille, weloverwogen choreografie.De boten zelf zijn klein ten opzichte van het water, bijna toevallig. Wat de aandacht vasthoudt, is de wake, de manier waarop hij zich achter elk rompsdeel uitspreidt, het licht grijpend dat de boot zelf nauwelijks vasthoudt. Vier vaartuigen, vier sporen, die in dezelfde richting bewegen maar nooit helemaal uitgelijnd zijn, als een vloot die halverwege een gedachte vastzit.Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, scheepszeilen en wake en rimpelend water allemaal opgebouwd uit gecontroleerde krassen, een soort tekening door verwijderen in plaats van toevoegen.Het beeld bestaat altijd. Licht schept het niet; het scherpt het aan. Onder direct licht vangt en weerspiegelt de wake, verdiept het contrast, en lijkt het water rondom de boten te bewegen. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen.Vanuit de andere kant van de kamer leest het werk als één donker vlak,... lees verder bij Catawiki