Tijs Dragtsma (1992) – Formal Tenderness

Om jezelf voor een portret te kanaliseren, is te beslissen wat je bereid bent permanent te maken. De houding wordt gekozen. De kleren zijn juist. Het gezicht wordt geordend tot iets tussen graviteit en aanwezigheid, niets wat het huishouden in verlegenheid zou brengen, niets waardoor meer wordt prijsgegeven dan de gelegenheid vereist. En toch blijft er iets bestaan binnen al die ordening. Iets dat de formele beslissing niet helemaal kan afsluiten, dat gaat liggen in de ruimte tussen twee mensen die zo dicht bij elkaar staan dat ze warmte kunnen delen in een absolute zwartheid waarvan het enige bestaan is het licht dat de schilder heeft laten vallen.Ze staan samen, zij aan zij, halfportret, beide figuren volledig binnen het kader. Rijk. Gepositioneerd. Een richtinggevende lichtval valt over hun gezichten en kleding met de doelgerichte precisie van een Nederlandse meester, een kaak hier vormend, de rand van een kraag daar, het omringende dieptegebied geheel achtergelaten aan het donker. Hun gezichtsuitdrukkingen bieden niets anders dan wat het formele zitting heeft toegestaan. Hun nabijheid tot elkaar, ondanks al die beheersing, biedt alles.Niets is aan dit oppervlak toegevoegd. Geen verf, geen inkt, geen afdruk. De twee figuren bestaan omdat het acrylaatglas door gecontroleerde krassen... lees verder bij Catawiki