De stad rijst op als een lattice van stijlen, balken kruisen het frame in elke hoek totdat de horizon niet langer te zien is, alleen structuur. Een enkel figuur loopt op een hoge balk, klein tegenover de uitgestrekte geometrie, een tweede staat toekijkend vanaf een ver ledikant. Tussen de diagonalen hangt een bleke cirkel als een maan gevangen in het ijzerwerk, de ene zachte vorm in een wereld gebouwd uit rechte lijnen.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De stad en haar wandelende figuren zijn in het oppervlak van het acryylglas gekrast, gevormd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging eerder dan pigment of druk. Niets wordt op het oppervlak aangebracht, het beeld is opgebouwd uit wat is weggenomen, een monumentale structuur die, van dichtbij, uitgroeit tot een veld van gecontroleerde krassen.Het beeld is altijd aanwezig. Licht creëert het niet, het scherpt het aan. Onder direct licht vangen de balken en reflecteren ze, het contrast verdiept zich en de stijlen schijnen van het oppervlak op te tillen, terwijl de bleke cirkel zijn stille gloed vasthoudt. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder het beeld ooit te verliezen.Er zit hier iets van de oude constructivistische droom in, de stad als machine, de arbeider als klein en... lees verder bij Catawiki
Veilingagenda gebruikt cookies om je een zo goed mogelijke service te bieden. Zie ons cookie statement. Door verder te gaan op deze website stem je in met deze cookies.