Tijs Dragtsma (1992) – Everything Falls Inward

Everything Falls Inward opent op het moment net voor een eind, een wolkje stof dat gestaag naar één punt toe wordt getrokken, zijn stromingen die samenkomen alsof een zwaartekracht wordt aangestuurd die te stil is om te zien en te sterk om te weerstaan. Het is minder een explosie in omgekeerde richting dan een portret van overgave, het moment waarop uitgestrooide dingen uiteindelijk kiezen om één ding te worden. De atmosfeer ligt dichter bij een oud-meester schilderij dan bij fotografie, geënsceneerd en theatraal, elk stofkuiltje op het moment van de handgetrokken beweging in het donker gevangen.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas zelf gekrast, opgebouwd uit gecontroleerde krassen in plaats van erop aangebracht, zodat elke stofresten en elk draadje licht een teken is dat is verwijderd, niet neergezet. Het beeld is er altijd, bij daglicht of in het donker, en heeft niets nodig om tot stand te komen.Onder een enkele harde lichtstraal van bovenaf geplaatst, zoals het gezien moet worden, verdiept het contrast en krijgen de convergerende stromingen meer gewicht en richting. Licht schept hier het beeld niet. Het scherpt het aan. Loop voorbij het werk en het leest anders vanuit verschillende... lees verder bij Catawiki