Tijs Dragtsma (1992) – Echo of John Wick II

Echo of John Wick II portretteert geen moordenaar. Het beeldt een man af die geketst is door verdriet en opnieuw opgebouwd is tot precisie. Het geweld hier is nooit voortgekomen uit sensatie of wreedheid; het groeide uit liefde, uit het stille leven dat hij probeerde te beschermen, en uit alles wat instortte zodra dat leven van hem werd genommen.Hij verschijnt uit een bijna totale duisternis, met een zwart pak, een donkere stropdas, lang haar en een baard die het laatste licht nog vangt voordat het verdwijnt. Zijn ogen dragen het gewicht van het werk, intens gefocust, onleesbaar, de kalmte van een man die al heeft beslist wat er volgen zal. Om hem heen drukt een uitgestrekt zwart vlak van negatieve ruimte binnen, waardoor alleen zijn kaaklijn, zijn blik en de schone rand van zijn schouders verlicht blijven.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Elke lijn van dit gezicht is in het oppervlak van de acrylglas gekrast, opgebouwd door verwijdering in plaats van toevoeging. Het beeld bestaat omdat materiaal werd weggenomen, niet omdat het erop werd geplaatst, gecontroleerde oppervlakteschade gevormd tot een gelijkenis die bijna te nauwkeurig aanvoelt om uit zo rauw iets als een kras te zijn voortgekomen.Het portret is altijd... lees verder bij Catawiki