Tijs Dragtsma (1992) – Donald Unravels in Fury

Weinig cartoonfiguren dragen zo snel herkenning in zich als dit, een woede waar generaties om hebben gelachen en die in zichzelf hebben herkend. Hier wordt die woede op haar hoogtepunt vastgelegd, de pet achterover, de kraag vaster dan middenin een gil, een vuist geballonneerd en omhoog alsof het hele lichaam zojuist uit elkaar dreigt te barsten van de kracht.In zwart acrylglas ingehouden, blijft de uitbarsting bestaan als een veld van fijne krassen in plaats van een gedrukt beeld. De rand van de pet, de gefronste wenkbrauw, de schreeuwende knop en de opgeheven vuist lichten op als clusters van beheerst oppervlakteschade, terwijl de schouders en kraag terugtrekken in ongekleurde zwart, enkel als suggestie aanwezig in plaats van een beschrijving.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door te verwijderen in plaats van toe te voegen, waardoor het temperament van het personage minder geïllustreerd aanvoelt dan ontdekt, alsof de woede allang onder het oppervlak had gewacht en alleen blootgelegd hoefde te worden.Er klopt iets passends aan. Een drift van woede is op zichzelf een soort ontrafeling: kalmte maakt plaats voor impuls in een enkel ogenblik, en hier wordt dat ogenblik vastgehouden in een... lees verder bij Catawiki