Tijs Dragtsma (1992) – David in the Green

David in the Green brengt het bekendste hoofd van Michelangelo in een materiaal dat Florence niet kent: donkergroen spiegelglas, krassen in plaats van gravures. De driekwartslag blijft intact, frons, de marmeren krullen, de blik die net voorbij de kijker gericht is, alles gevormd niet door toevoeging maar door verwijdering, een veld van individuele sporen dat eeuwen van beitelwerk representeert.Groen draagt hier zijn eigen gewicht met zich mee. Het is de kleur van patina, van brons en stenen die lang genoeg zijn doorgegaan om door ouderdom van kleur te veranderen, en het nestelt zich over David heen zoals tijd zich over elk monument boort dat zijn eigen moment heeft overleefd. De jeugd die ooit stond voor de verzet van een stad staat nu binnen een kleur die spreekt van uithoudingsvermogen in plaats van triomf.Geen verf, geen afdruk, geen pigment. Het beeld is in het oppervlak van het gekleurde spiegelglas gekrast, en het blijft daar, aanwezig met of zonder direct licht. Wat licht toevoegt, is niet het beeld zelf maar diepte: onder een sterkere lichtbron vangen de sporen het licht en houden het vast, het contrast verdiept, de krullen lijken in hun eigen schaduw te draaien. Licht schept het beeld niet. Het... lees verder bij Catawiki