Tijs Dragtsma (1992) – Burnout

Kerst-/Vakantieverzending*Branding begint met een enkele vlam in absolute duisternis. Een hoge kaars staat alleen; het licht is het enige bewijs dat er iets bestaat. Er omheen niets. Boven alles, het trage, stille werk van verdwijnen.Naar beneden dalend, krijgt de was iets quasi-menselijks, een gezicht dat in dezelfde adem verschijnt en verdwijnt. Het is onduidelijk of het figuur wordt geboren of verloren gaat. Die onzekerheid is het punt. Tijd kondigt zich niet aan. Ze gaat simpelweg verder, en iets van ons gaat mee.Het beeld is niet geschilderd of afgedrukt op het oppervlak. Het wordt onthuld door gecontroleerde krassen over acrylglas, een veld van markeringen dat pas een schilderij wordt wanneer het licht het vindt. Niets werd toegevoegd om dit gezicht te creëren. Alles werd weggenomen.Van enige afstand leest Brandend als een enkele stille gebaar, een kaars die in het donker brandt. Maar ga je dichterbij, dan lost die zekerheid op in talloze afzonderlijke krassen, een oppervlak dat zich niet laat vastleggen in één vast beeld. Naarmate het licht verschuift, beweegt het gezicht tussen helderheid en afwezigheid, aanwezig het ene moment, weg het volgende, net zoals een vlam zelf nooit twee maal dezelfde vorm behoudt.Dit werk bouwt voort op de serie Art... lees verder bij Catawiki