Een enkele band licht vindt haar gezicht en laat de rest van haar oplossen in het zwart. Dit is Schoonheid Ingekapseld in Schaduw, een indringende schets van een vrouw die zelf de dood kan zijn, kalm, onhaastig en onmogelijk om vandaan te kijken.Haar trekken komen niet voort uit verf of pigment, maar uit wat is weggennomen. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is gekrast in het oppervlak van het acrylglas, opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van erop aangebracht, zodat haar gelaat binnen het materiaal zelf zit, aanwezig ongeacht of de kamer fel of vrijwel donker is.De duisternis rondom haar is niet leeg. Het is het diepe zwart van ruw acrylglas dat met rust is gelaten, een kap, een sluier, een drempel die ze nog niet volledig heeft overgestoken. Alleen haar gezicht wordt aan het licht gegeven, half in schaduw nog, alsof ze beslist hoeveel van zichzelf ze wil tonen.Het licht creëert het beeld niet. Het verbetert het alleen. Ga voorbij dit werk en het contrast verdiept zich, de schaduw rond haar kaak en haar haar krijgt gewicht, haar blik lijkt langer een fractie vast te houden. Vanop een afstand leest het werk als een monumentale, bijna fotografische... lees verder bij Catawiki
Veilingagenda gebruikt cookies om je een zo goed mogelijke service te bieden. Zie ons cookie statement. Door verder te gaan op deze website stem je in met deze cookies.