Tijs Dragtsma (1992) – A Blade Held Through Ruin

Een neoklassieke krijger staat gevangen tussen commando en ineenstorting, zijn hoofd gebogen, één hand omhelsend de kling van een zwaard die stevig aan zijn zijde geplant ligt. De draperie valt in de gedisciplineerde plooi van klassieke beeldhouwkunst, het pantser rust op één schouder als de herinnering aan een gevecht dat al is gevochten.Toch waar zijn romp stevig zou moeten hangen, wijkt het marmer uit. Het lijf breekt op in een versplintering, in suspensie terwijl het lijkt af te glijden, de steen in staat zichzelf zijn vorm niet te laten behouden. Wat rechtstaat is niet het lijf, maar de greep op het zwaard.Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Elke lijn van dit figuur, van de krullen in zijn haar tot de scherven die uit zijn borst komen, is door elke centimeter van het oppervlak van het acryllatens glas gekrast, niet erop aangebracht. Het beeld is altijd aanwezig, gezien zonder een enkel spotlicht erop gericht. Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan, verdiept het contrast totdat elke fragmente in het marmer nog scherper lijkt.Loop voorbij het werk en de scène behoudt zijn vorm terwijl zijn stemming verandert, het verbrijzelde bovenlichaam trekt zich naar voren in scherper reliëf, waarna het weer... lees verder bij Catawiki