Sylvain BARBEROT – Skull #2

Bevriezen wat nog komen zalHier en in dit werk, als de tijd gefixeerd is door het gebruik van het skelet als tijdloze, onveranderlijke en gefixeerde draagstructuur, lijkt de huid die het bedekt daarentegen te stromen zonder te stoppen. De tempo's contacteren elkaar en de duisternis van het beeld dat men van de dood heeft, buigt onder de glans van dit materiaal dat dichter bij keramiek komt. Dit materiaal weerspiegelt het licht net zoals die bladgoud-bladen van fijn goud die het object voorbij de tijd transporteren.Een kunstwerk is in wezen een ijdelheid. Het weerspiegelt het verlangen van de kunstenaar om zich te objectiveren om aan de tijd te ontsnappen en beantwoordt aan de ijdelheid van het idee van de demiurgische kunstenaar. Het geheugen is niet gefixeerd, het blijft te komen zonder ooit te verankeren in een oneindigheid. Zijn/haar verdwijnen is zijn/haar enigste toevlucht.Een internationale kunstenaar wiens werk rust op de dichotomie tussen geheugen en vergetelheid. Het geheugen is naar mijn mening het onmisbare element dat ons lichaam aan de wereld bindt. Echter, terwijl onze cultuur haar geschiedenis met een beitel probeert te graveren, zet ik mij in om mijn eigen geheugen te onderdrukken, te deconstrueren, ja zelfs uit te wissen. Een... lees verder bij Catawiki