Zoals de Achleiten-wijnstok, op een hoogte van circa 300 meter. Achleiten kijkt echter naar het westen, terwijl de Klaus-wijnstok een oosthelling richting Dürnstein heeft. Door zijn microklimaat en windrichting blijft deze wijngaard volledig vrij van botrytis. Zelfs de vroege generaties hebben geografisch gezien de Klaus-wijngaard gescheiden gehouden van Achleiten, aangezien een breuklijn door de bodem loopt, hoewel het in wezen dezelfde helling is. De bodem van de Klaus-wijngaard is de armste op het Prager-eigendom en daardoor ongeschikt voor Grüner Veltliner. Ze bestaat uit gneis van graniet, gebakken bij temperatuurtjes van rond de 500°C, maar is allerminst zo hard als andere gneis-formaties in Achleiten of echt graniet, dat gevormd werd bij 800-900°C. Dit betekent dat de Klaus-wijngaard bepaalde wortels dieper kan laten doordringen. De bodem is echter zo armoedig en leeg dat een Grüner Veltliner simpelweg zou verhongeren. Riesling is veel beter in staat symbiotische relaties met schimmelculturen en andere organismen aan te gaan, en daarmee zichzelf te bevoordelen. De Klaus-wijngaard is waarschijnlijk de meest expressieve van de meeste Wachau-Rieslings; misschien bereikt alleen Veyder-Malbergs Buschenberg dit niveau van expressiviteit. De wijn is donker fruitig, zeer mineralisch en stralend, bijna mystiek in zijn karakter. In vergelijking daarmee is hij aanzienlijk zuiverder, assertiever... lees verder bij Catawiki
Veilingagenda gebruikt cookies om je een zo goed mogelijke service te bieden. Zie ons cookie statement. Door verder te gaan op deze website stem je in met deze cookies.