Collectieve surrealistische pamfleet uitgebracht ter gelegenheid van de dood van Anatole France op 18 oktober 1924.« Anatole France is niet dood: hij zal nooit sterven. » Het pamflet « Een lijk » werd in de literaire geschiedenis van 1920s zeker een van de meest schandalige literaire gebeurtenissen - De Surreële Revolutie, laten we het eraan toevoegen, zal zich enkele jaren later « het meest schandelijke tijdschrift ter wereld » noemen.Prachtige herkomst.In de provokerende geest van Dada is hier geen heilige te raken door een groep oververhitten, waartoe Drieu La Rochelle zich heeft aangesloten. Aragon onderscheidt zich door de geweldadigheid van zijn tekst, die ervan droomt een dood te « slagen »... En wat een dood! Grote figuur van links, zo gerespecteerd als een Barrès aan de rechterkant (waarover de jonge mensen een proces hadden gestart kort daarvoor...), Anatole France is dan ook een ware icoon. Aanpakken naar hem vlak na zijn dood valt, in de meest volle zin van het begrip, onder een verleidelijk schending.In deze eerste collectieve tekst van de surrealisten ondertekent André Breton een « weigering te begraven »: « Loti, Barrès, France, laten we toch een mooie witte teken van het jaar zetten waarmee dit drietal vileineere... lees verder bij Catawiki
Veilingagenda gebruikt cookies om je een zo goed mogelijke service te bieden. Zie ons cookie statement. Door verder te gaan op deze website stem je in met deze cookies.