Drie zussen houden elk leven in hun handen, zo vertelden de Grieken. Hesiod noemt hen dochters van de Nacht: de Moiren. Klotho, de Spinnerin, weeft het levensdraadje van haar jurk op de schorts naar de spinnewiel. Lachesis, de Toewijzende, meet met haar staf hoe lang hij moet worden. Atropos echter, de Onontkoombare, knipt hem door met haar schaar, zodra zijn tijd gekomen is.Op deze schedel liggen hun draden openlijk bloot. Diepzwartige lijnen bestrijken hem van kruin tot kin. Ze vertakken zich, kruisen elkaar en verliezen zich in het heldere grijs, als het net van een spin die alle maat verloren heeft. Geen van hen loopt echt recht. Sommigen dwalen als de allereerste streek van een kind dat voor het eerst een schrijftoets vasthoudt, alsof Klotho zojuist een nieuw draadje begonnen had. Anderen steken uit als de tanden van een ECG of een apparaat dat frequenties en storingen registreert die niemand anders hoort, alsof Lachesis aan elk apart draadje haar eigen maat heeft gegeven. Bovenal ligt dit diepe zwart, donkermakend, onheilspellend en tegelijk magisch, zoals de schaduw van de derde zuster. Rostkleurige sluieren trekken over kruin en voorhoofd.En toch vertelt deze schedel het leven. Op elke monitor betekent eerst de rechte... lees verder bij Catawiki
Veilingagenda gebruikt cookies om je een zo goed mogelijke service te bieden. Zie ons cookie statement. Door verder te gaan op deze website stem je in met deze cookies.